Στην καρδιά της καταπράσινης κοιλάδας του Monferrato στην Ιταλία ανάμεσα σε αμπελώνες, δάση, καλλιέργειες και τις σιλουέτες των Άλπεων στο βάθος, βρίσκεται μια κατοικία που δεν ανακαινίστηκε απλώς αλλά έγινε πρότυπο βιώσιμης κατοίκησης.
Ο ιδιοκτήτης της, ένας άνθρωπος με γνώσεις φυσικής, μηχανικής και βαθύ σεβασμό για το περιβάλλον, ανέλαβε να ανακαινίσει το παλιό αγρόκτημα και ιδιαίτερα τη στέγη εφαρμόζοντας λύσεις ενεργειακής απόδοσης με γνώμονα την οικολογία και τη λογική της επανάχρησης.
Αρχικά η παλιά στάνη έγινε γκαράζ και ο επάνω αχυρώνας μετατράπηκε στην κύρια κατοικία. Τα μεγάλα παράθυρα που εγκαταστάθηκαν για να φέρουν μέσα το φως και τη θέα έφεραν όμως μαζί τους και έναν αντίπαλο: τη ζέστη. Τότε ήταν η ώρα για την αναγέννηση της στέγης.
Η αναγέννηση της στέγης
Με εργαλείο τη φαντασία και συμμάχους δύο τεχνίτες, ο ιδιοκτήτης ανέλαβε προσωπικά την κατασκευή της νέας στέγης. Τα παλιά Coppo di Grecia WIERER κεραμίδια, ακόμη σε εξαιρετική κατάσταση, τοποθετήθηκαν σε άλλο σημείο του σπιτιού. Η νέα κατασκευή βασίστηκε σε ξυλεία από λάριξ και 12εκ. πολυουρεθάνη εξασφαλίζοντας έτσι κορυφαία θερμομόνωση.
Αλλά η ουσία ήταν η περεταίρω καινοτομία: ένα δυναμικό σύστημα φυσικού αερισμού κάτω από την οροφή με αδιάκοπη ροή από την άκρη της στέγης έως την ειδικά σχεδιασμένη κορυφογραμμή και φυσικά η επιλογή των λευκών κεραμιδιών του WIERER Coppo di Francia Boiaccato Bianco.
Τα κεραμίδια αυτά όντας λευκά διαθέτουν ανακλαστική επιφάνεια που μειώνει την απορρόφηση θερμότητας και την επανεκπέμπει στο περιβάλλον. Με αυτόν τον τρόπο, συμβάλλουν στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης του κτιρίου και στον περιορισμό της υπερθέρμανσης του τοπικού μικροκλίματος.
Επιπλέον, παρουσιάζουν υψηλή αντοχή στην παγωνιά, τη χαλαζόπτωση και τα φορτία βάρους. Το καμπύλο τους προφίλ αντλεί έμπνευση από την ιταλική παράδοση, αποδομένο όμως με μια σύγχρονη αισθητική, που επιτρέπει την αρμονική ένταξή τους σε κάθε αρχιτεκτονικό περιβάλλον είτε πρόκειται για αστικό, είτε για επαρχιακό τοπίο.
Όταν η τεχνολογία συναντά τη φύση
Στο τέλος, το σπίτι δεν απέκτησε απλώς μια νέα στέγη, αλλά έναν «φυσικό μηχανισμό» άνεσης: δροσιά το καλοκαίρι, ζεστασιά τον χειμώνα, με μηδενική σπατάλη. Και πάνω από τη στέγη, τα φωτοβολταϊκά πάνελ και το χειροποίητο ηλιακό σύστημα θέρμανσης ολοκλήρωσαν την εικόνα.
Μια απλή κατοικία, που μέσα από τη φαντασία και τον σεβασμό για το περιβάλλον, έγινε παράδειγμα του πώς η αρχιτεκτονική, η τεχνολογία και η φύση μπορούν να συνεργαστούν και μάλιστα με στιλ.
